Nie potrafię już kurwa znieść tego, że o tym myślę, chociaż wiem, że to lepsze niż uczestniczenie w tym wszystkim co mnie nie spotyka. Moja cena za świadomość jest o wiele niższa, choć ta świadomość wyciska łzy częściej niż rutyna życia tych, których dosięga to kurestwo innych Nie jest mi łatwo udawać i żyć wśród nieświadomych. Jestem za słaby na idiotów i na ich ignorancję. Wciąż tylko duszę w sobie złość by nie wybuchnąć. Zatracam się w tym czego tak bardzo chcę uniknąć. A przecież staram się być tylko dobrym człowiekiem.

Rano wracam do Ciebie, kładę się obok i gładzę Twoje włosy. I choć próżne jest to, co czasem robimy ja przekonuję się, że inaczej nie można. “Jest już za późno by nawracać”.

Przecież wiem, że to wszystko się skończy. Właśnie dlatego mogę już zasnąć.

Dałem upust przemyśleniom. Zachęcam do zapoznania się z projektem PARIAS.
Zapowiada się iście gruuuba produkcja.

http://cgm.pl/video.php?video_ID=4431

I przy okazji.

Macierzyństwo to ściema

“Ja wiem, że Machina to nie jest miesięcznik dla początkujących matek. Ja wiem, że powinnam o popkulturze, o artystach, o płytach, o przeżyciach natury wyższej, ale obecnie to niemożliwe. Ni ch**a! Pisze Agnieszka Chylińska.

Ja jestem w szoku, jestem kontuzjowana i niech mi panowie Metz z Beliną wybaczą, ale ja z pyskiem wypłowiałym, mózgiem otępionym jedną godziną snu na dobę, z cyckami zaropiałymi jak po jakiejś supersesji sado maso, z wielką pieluchą między nogami, ja obecnie nie mogę inaczej i o czym innym. Muszę to napisać, muszę to z siebie wypluć, muszę to opisać, bo jakoś wcześniej z takim opisem się nie spotkałam i może gdybym wiedziała…” – czytaj dalej.

Źródło: Fakty.interia.pl

Moja Myszka wyjeżdża do Krakowa na studia. Będzie mieszkała w akademiku.
Nic nadzwyczajnego i pewnie zacznę tęsknić i uświadomię sobie, że już wyjechała dopiero gdy pożegnamy się na stacji, co nie zmienia faktu, że będzie nam trudno bez siebie. Pierdolę wszelkiego rodzaju etykiety przypisywane związkom dwojga młodych ludzi, jak by nie patrzeć to już ponad cztery lata razem i mam prawo mówić, że to nie jest dziecinada i chodzenie za rączkę. Nie jesteśmy już w sobie ślepo zakochani, nie mamy klapek na oczach i nie jest już tak pięknie jak kiedyś, przynajmniej z mojej strony, ale oboje czujemy i wiemy, że się kochamy i jest nam ze sobą dobrze, mimo różnic, które czasem wychodzą.

Fakt, że można się odwiedzać, a Kraków nie jest tak daleko (3 godziny jazdy pociągiem), ale bilet kosztuje i nie będzie można sobie na to pozwolić zbyt często. Mam tylko nadzieję, że wszystko potoczy się szczęśliwe i że Mysza trafi na normalnych ludzi w akademiku, w grupie. No i obym się nie rozpił przez tęsknotę (żartuję).

c0m4r