Życiowe. I od razu druga i trzecia część

Miażdży

Długo zastanawiałem się nad kupnem tej gry. W końcu, po obejrzeniu
i przesłuchaniu kompilacji ( niejako promującej grę), przesłanej mi przez Awu – kupiłem ją. Razem z przesyłką wyniosło mnie to 20zł. Po przejściu gry i w poczuciu zajebistego niedosytu i pustki stwierdzam, iż jest to… zajebiście niesprawiedliwe Gry, takie jak ta, powinny kosztować dużo więcej, a gnioty, takie jak Crysis czy GTA IV niech spadają na drzewo. Fahrenheit jest jedną z najlepszych gier
w jakie w życiu grałem, a grałem w ich naprawdę wiele. Opowiada historię zwykłego człowieka, który pewnego mroźnego dnia przeżywa coś niesamowicie strasznego. Ocknąwszy się w restauracyjnej ubikacji spostrzega zadźganego człowieka i nóż w swojej ręce. Nie potrafi się jednak pogodzić z faktem, że zabił, nie uważa się za mordercę i postanawia odkryć prawdę o tym co się stało i co sprawiło, że tego dokonał. Trzymająca w napięciu fabuła, świetny soundtrack, doskonałe elementy zręcznościowe i wielka satysfakcja z gry, innowacyjne rozwiązanie sterowania, które doceniamy już po kilku chwilach spędzonych z grą. Jednym słowem – u kogo na półce nie znajde tej gry ten stracony w mych oczach. I kolejny powód by stwierdzić, że wszystko co dobre szybko się kończy. Kolejny powrót do szarej rzeczywistości.
Z całego serca polecam.

…utwór Dżemu – W życiu piękne są tylko chwile.

Przez kilka ostatnich dni trwam pochłonięty w retrospekcji. Są takie rzeczy, do których każdy z nas chciałby wrócić, chyba dlatego w życiu każdego człowieka wspomnienia odgrywają tak ważną rolę. Ale kiedy już się myśli o tym co uleciało tak szybko, to człowiek wpada w lekkiego doła. Myślę, że nie chciałbym cofać czasu tylko po to by coś naprawić, bo nie chce myśleć o tych złych chwilach, ale po to by przeżyć te dobre, wartościowe dla mnie, raz jeszcze. Bo te wszystkie rzeczy, które kiedyś cieszyły, teraz już nie są takie same, są zwyczajne. Wiele z nich przestało zachwycać czy dziwić. Chyba zbyt szybko “zezgredziałem”. Jednego dnia cieszę się z durnot, śmieję jak dziecko i nie przejmuję by potem wrócić do szarej rzeczywistości i znów myśleć o tym wszystkim. “W życiu piękne są tylko chwile”, to słowa piękne, a zarazem, w moim odczuciu, cholernie smutne i przygnębiające. Trudno jest dla nich żyć mając pełne serce i odczuwając ten cały syf wokół. Chyba nigdy nie pogodzę się z tym, że otrzymałem życie i wolność, a nie mogę z tego zrezygnować.